Zoeken

Zoeken

Memorial werd onthuld op 12 maart 2011.

Zwart-Wit'28 kreeg ook een eigen naamsbordje.

Het voetpad ligt bij de Memorial

Feyenoord bezocht De Vaan op 29 juli 2003

tgv het 75-jarig bestaan. Het werd 0-6.

Vrouwenafdeling door de jaren heen!

Heren 1 door de jaren heen!

Laatste reunie nummer 14 - 2 november 2018

  • Categorie: Nieuws
  • Gepubliceerd: woensdag 07 november 2018 05:15
  • Geschreven door Jan Sintemaartensdijk
  • Hits: 630

Artikelindex

Terugblik op de laatste reunie welke werd gehouden op vrijdag 2 november 2018 in de kantine van BZC, klik op lees meer voor de vele foto's van die avond. Honderdvijf oud-zwartwitters waren deze avond aanwezig. Jan Sintemaartensdijk (foto rechts) hield de volgende speech:

"Ik wil een korte terugblik geven op de club die vanavond haar laatste bijeenkomst houdt. Niet te lang, want jullie zijn hier gekomen om elkaar te zien en niet om naar mij te luisteren. Toch een korte terugblik.

In 1928 traden de leden van een kerkelijke jongensclub toe tot de toenmalige Christelijke voetbalbond, die tijdens de oorlog verplicht moest fuseren met de KNVB. Pas in de jaren vijftig ontwikkelde de club zich tot een geduchte tegenstander en bereikte in 1964 en ook in 1965  het afdelingskampioenschap in de hoogste zaterdagklas.  Men noemde ons het Feyenoord van het zaterdagvoetbal. (Dat was toen nog een eretitel) 

Ik vind het voor mezelf moeilijk om te kiezen tussen de hoogtepunten uit de jaren daarna. Moet ik kiezen voor het algemeen landskampioenschap in 1971? Of valt mijn keus op de bouw met eigen handen van onze accommodatie? We hadden nauwelijks geld, maar wel een geweldige achterban, voor een groot deel afkomstig uit de kerkelijke kringen van die tijd. Aan vrijwilligers was er nooit gebrek. En om als vrijwilliger als bestuurslid te worden gevraagd, voelde je als een eer. 
De prestatie om zo’n complex als De Vaan te realiseren trok landelijke aandacht in kranten en op tv. Het was nog maar 1966 en ik herinner me dat ik na de openingswedstrijd  een interview voor ons clubblad had met Ajax-bestuurder Martin Bremer die zowel ons voetbal als onze nieuwe accommodatie loofde en zei: "Eerlijk gezegd is Ajax niet in staat een dergelijke lichtinstallatie te verwezenlijken". Hoe trots voel je je dan. Ajax nog niet, wij wel. Wij hadden dan ook het materiaal van de masten gekocht als schroot en zelfs op die paar centen nog een korting bedongen ook en de rest was te danken aan onze vrijwilligers.

Iedereen weet dat na hoogtepunten onvermijdelijk een neergang volgt. Maar er was meer aan de hand, waarbij het niet alleen om Zwart Wit ging. Rotterdam-Zuid veranderde. Al snel leek het niet meer op het stadsdeel van vroeger met zijn verzuilde samenleving. De achterban van de club verdween. Ons gedenkboek zegt erover: De gereformeerde slager die alleen adverteerde in zijn eigen kerkblad of in de Zwart-Wit Spiegel  leeft al jaren niet meer. Er is nu een winkel met exotische voedingswaren en een kleurrijke klantenkring.  De kerk waar men  voor de dienst elkaar de uitslagen zaterdagvoetbal toefluisterde is gesloopt.

Veel leden verhuisden naar de randgemeenten. De rijkdom aan vrijwilligers verschraalde en het werd steeds moeilijker om mensen te vinden die gratis de handen uit de mouwen wilden steken. Het vinden van jeugdleiders werd moeilijk. Trouwens, die jeugdelftallen bestonden ook al lang niet meer uit kinderen uit de eigen kring. De club besturen werd steeds moeilijker en toen er een periode kwam van verkeerde keuzes en wanbeheer van de financiën kwam de ondergang.  Er kwam nog een bestuur van een aantal oer-Zwart-Witters die de hopeloze taak durfden oppakken. Het was te laat en die vreselijke brand maakte aan alles een eind.

Voor mij was het aangrijpendste moment dat waarop Henny Troost geïnterviewd werd voor de tv-camera. Het stukje kun je nog altijd zien op onze website, die we overigens nog een jaar willen continueren en voorzien van nieuwe berichten. Juist Henny, die het symbool was van die enorme gezamenlijke prestatie kon zich nauwelijks beheersen bij de puinhopen van wat met zoveel moeite was opgebouwd. Zijn reactie was: "Trots dat we dit gekund hebben, triest dat het zo moet aflopen".

Het was zo. Zwart-Wit was niet meer. Het was alweer Henny die niet wilde dat de naam van de club zomaar vergeten zou worden. Er moest een gedenkboek komen. Dat kwam er en de laatste voorzitter van de club, Jan Oorebeek, gaf het de naam : Van Kampioen tot Buitenspel.  En Henny formeerde een werkgroep die de leden elk jaar bij elkaar moest roepen voor een reünie. Die zou dus 15 jaren blijven bestaan.  En behalve nog een jaar onze website zal er niets meer zijn.

Het lijkt me juist afscheid te nemen met de woorden die we al hadden gekozen in het gedenkboek. Woorden die pasten in de stijl van de oprichters en van velen na hen. Woorden die  3000 jaar overleefden:
Alles heeft zijn uur en ieder ding onder de hemel zijn tijd. Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om het geplante uit te rukken, een tijd om te bouwen en een tijd om af te breken.

Zwart Wit is door de jaren heen een club geweest waar gebouwd werd. Om door een reeks schokkende gebeurtenissen afgebroken te worden  is een ervaring geweest waar velen lang moeite mee hebben gehad".

Foto's van deze avond met dank aan Anja Eisses.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gallery - Memorial onthulling

Gallery - Video's

Gallery - Sportpark De Vaan

Tijdschriften

Stats

Artikelen bekeken hits
499806

Zoeken

Wie is online

We hebben 87 gasten en geen leden online

Wijzig de Taal