Zoeken

Zoeken

Memorial werd onthuld op 12 maart 2011.

Zwart-Wit'28 kreeg ook een eigen naamsbordje.

Het voetpad ligt bij de Memorial

Feyenoord bezocht De Vaan op 29 juli 2003

tgv het 75-jarig bestaan. Het werd 0-6.

Vrouwenafdeling door de jaren heen!

Heren 1 door de jaren heen!

Laatste reünie twee jaar geleden

  • Categorie: Nieuws
  • Gepubliceerd: woensdag 25 november 2020 15:17
  • Geschreven door Jan Sintemaartensdijk
  • Hits: 263

Het is deze maand precies twee jaar geleden dat we de laatste reünie hadden. Vijftien jaar eerder was het officiële einde van de club gekomen. De club bestond niet meer, maar veel leden hadden nog altijd het gevoel dat ze elkaar nog hadden, de mensen met wie ze zoveel herinneringen deelden. En elk jaar in november herleefden de oude tijden weer. In zeker opzicht bestond de club dan nog even. Vijftien jaren lang. Uiteraard kwamen er langzamerhand minder mensen. Ieder jaar hoorden we dat er oude vrienden ons ontvallen waren. Door de werkgroep werd het besluit genomen ermee te stoppen. Een moeilijk besluit. Het was of de club nu voor de tweede keer ophield te bestaan. Hoe belangrijk Zwart-Wit voor veel mensen was geweest bleek wel op die laatste reünie. Er waren nog rond de 120 mensen op afgekomen. En met elkaar is er afscheid van de club genomen. Nu definitief.


Namens de laatste werkgroep van de club mocht Jan Sintemaartensdijk de slotwoorden uitspreken in een doodstille kantine, omdat iedereen de ernst van het moment voelde.

Ik wil een korte terugblik geven op de club die vanavond haar laatste bijeenkomst houdt.  In 1928 traden de leden van een kerkelijke jongensclub toe tot de toenmalige Christelijke voetbalbond, die tijdens de oorlog verplicht moest fuseren met de KNVB. Pas in de jaren vijftig ontwikkelde de club zich tot een geduchte tegenstander en bereikte in 1964 en ook in 1965  het afdelingskampioenschap in de hoogste zaterdagklas.  Men noemde ons het Feyenoord van het zaterdagvoetbal. Ik vind het voor mezelf moeilijk om te kiezen  tussen de hoogtepunten uit de jaren  daarna. Moet ik kiezen voor het algemeen landskampioenschap in 1971? Of valt mijn keus op de bouw met eigen handen van onze accommodatie? We hadden nauwelijks geld, maar wel een geweldige achterban, voor een groot deel afkomstig uit  de kerkelijke kringen van die tijd.  Aan vrijwilligers was er nooit gebrek. De prestatie om zo’n complex als De Vaan te realiseren trok landelijke aandacht in kranten en op tv. Het was nog maar 1966 en ik herinner me dat ik na de openingswedstrijd  een interview voor ons clubblad had met Ajax-bestuurder Martin Bremer  die zowel ons voetbal als onze nieuwe accommodatie loofde  en zei: ‘Eerlijk gezegd is Ajax niet in staat een dergelijke lichtinstallatie te verwezenlijken’.  Hoe trots voel je je dan. Ajax nog niet, wij wel. Wij hadden dan ook het materiaal van de masten gekocht als schroot en zelfs op die paar centen nog een korting bedongen ook en de rest was te danken aan onze vrijwilligers.

Iedereen weet dat na hoogtepunten onvermijdelijk een neergang volgt. Maar er was meer aan de hand, waarbij het niet alleen om Zwart Wit ging. Rotterdam-Zuid veranderde. Al snel leek het niet meer op het stadsdeel van vroeger met zijn verzuilde samenleving. De achterban van de club verdween. Ons gedenkboek zegt erover: De gereformeerde slager die alleen adverteerde in zijn eigen kerkblad of in de Zwart-Wit Spiegel  leeft al jaren niet meer. Er is nu een winkel met exotische voedingswaren en een kleurrijke klantenkring.  De kerk waar men  voor de dienst elkaar de uitslagen zaterdagvoetbal toefluisterde is gesloopt.

 Veel leden verhuisden naar de randgemeenten. De rijkdom aan vrijwilligers verschraalde en het werd steeds moeilijker om mensen te vinden die gratis de handen uit de mouwen wilden steken.  Het vinden van jeugdleiders werd moeilijk. Trouwens, die jeugdelftallen bestonden ook al lang niet meer uit kinderen uit de eigen kring.  De club besturen werd steeds moeilijker en toen er een periode kwam van verkeerde keuzes en wanbeheer van de financiën kwam de ondergang.   Er kwam nog even een bestuur van een aantal oer-Zwart-Witters die de hopeloze taak durfden oppakken. Het was te laat en die vreselijke brand maakte aan alles een eind.

Voor mij was het aangrijpendste moment dat waarop Henny Troost geïnterviewd werd  voor de tv-camera. Het stukje kun je nog altijd zien op onze website, die we overigens nog even willen continueren en voorzien van nieuwe berichten. Juist Henny, die het symbool was van die enorme gezamenlijke prestatie kon zich nauwelijks beheersen bij de puinhopen van wat met zoveel moeite was opgebouwd. Zijn reactie was: Trots dat we dit gekund hebben, triest dat het zo moet aflopen.

Het was zo. Zwart-Wit was niet meer. Het was alweer Henny die niet wilde dat  de naam van de club zomaar vergeten zou worden. Er moest een gedenkboek komen. Dat kwam er en de laatste voorzitter van de club, Jan Oorebeek, gaf het de naam : Van Kampioen tot Buitenspel.  En Henny formeerde een werkgroep die de leden elk jaar bij elkaar moest roepen voor een reünie. Die zou dus 15 jaren blijven bestaan.  En behalve onze website zal er niets meer zijn.

Het lijkt me juist afscheid te nemen met de woorden die we al hadden gekozen in het gedenkboek. Woorden die pasten in de stijl van de oprichters en van velen na hen. Woorden die 3000 jaar overleefden:
‘Alles heeft zijn uur en ieder ding onder de hemel zijn tijd. Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om het geplante uit te rukken, een tijd om te bouwen en een tijd om af te breken’.

Zwart Wit is door de jaren heen een club geweest  waar gebouwd werd. Om door een reeks schokkende gebeurtenissen afgebroken te worden  is een ervaring geweest waar velen  lang moeite mee hebben gehad.

 

Nieuws

Het laatste KNVB nieuws

District West I

Gallery - Memorial onthulling

Gallery - Video's

Gallery - Sportpark De Vaan

Tijdschriften

Stats

Artikelen bekeken hits
744997

Zoeken

Wie is online

We hebben 99 gasten en geen leden online

Wijzig de Taal