Hoogtepunten 1969 t/m 1980

1969-1970 - Promotie naar de 1e klas KNVB
Het liet zich aanzien dat deze teleurstelling doorwerkte. Na wederom 2 x als 3e te zijn geeindigd nam dhr. Boekee afscheid en werd opgevolgd door dhr. M. van Boxtel. Deze uit Tilburg komende oefenmeester, moest echter reeds halverwege het seizoen wegens nierklachten afhaken, waardoor de training op losse schroeven kwam te staan. Gezien de belangrijkheid van het komende seizoen i.v.m. de instelling van de 1e klas, trad de nieuwe oefenmeester Wim van de Gijp reeds in april 1969 in dienst. Een hele opgave voor een nieuwe oefenmeester om direct promotie te bewerkstelligen. Van de Gijp slaagde cumlaude. Zwart-Wit'28, met een nieuwe lichting als de gebroeders Arie en Kees Wander, Ger Reitsma, Ferry ter Mors, Chris Moerkerken eindigde met 2 punten achterstand op Noordwijk op de 2e plaats en bewerkstelligde promotie naar de nieuw to vormen 1 e klas. 

Daar bleef het echter niet bij, want voor het eerst in de geschiedenis werd de K.N.V.B. beker veroverd door een 1-0 zege op Huizen op het veld van IJsselmeervogels.


Kampioen 1971


Bekerfinale 1970

 

1970-1971 - Algemeen Amateur Kampioen van Nederland
Het jaar dat daarop volgde 1970-1971 is in de gehele Zwart-Wit historie het allerbeste dat de club prestatief ooit heeft beleefd. Oordeelt U zelf maar:

 


1971-1972 - Kampioen 1e klas / Kampioen van Nederland

Om het kampioenschap van Nederland moest wederom worden aangetreden tegen IJsselmeervogels:

29-04-72: Zwart-Wit '28 - IJsselmeervogels 1-0 | F. Steur. 
13-05-72: IJsselmeervogels - Zwart-Wit '28 1-1 | F. Steur. 

Het valt voor de ,Vogels" nooit mee om ons te verslaan. Wederom kampioen van Nederland Zaterdagvoetbal. 

Om het algeheel Kampioenschap van Nederland moest worden aangetreden tegen Sparta '25 uit Beek en Donk, die het kampioenschap bij de Zondagamateurs in de wacht had gesleept. Ditmaal ging het fout:

03-06-72: Zwart-Wit '28 - Sparta '25 0-1
10-06-72: Sparta'25 - Zwart-Wit'28 2-1

Deze tegenslag kon de club echter goed verwerken, want wederom werd de finale om de K.N.V.B. beker bereikt. 
Op 24 juni werd aangetreden tegen A.C.V. uit Assen en werd op het veld van - en in -Nunspeet.

24-06-72: A.C.V. - Zwart-Wit '28 0-4 | Peter van de Sande, Martin Luhrman, Ferry ter Mors en Frans Steur scoorden de goals. Frans heeft heel wat belangrijke doelpunten voor de club gescoord. Voor het eerst en tot op heden voor het laatst in de geschiedenis van het Zaterdagamateurvoetbal is het Zwart-Wit '28 gelukt de „double" te halen d.w.z. en kampioen van Nederland en bekerwinnaar.

Lees ook het krantenartikel: ZWART WIT: DUBBEL


 

Bron: Artikel Voetbal International uit juni 1972

Wim Tuunter (Zwart Wit ’28), na een langdurige blessure weer lopend maar nog niet voetballend, had het voor de wedstrijd al bekeken. Aan de manier van inlopen van Peter van de Sande zag hij, als insider uiteraard, dat Peter een goede wedstrijd zou spelen. En dat kwam uit. Samen met Ferry ter Mors beheerste Peter van de Sande het middenveld en zag zijn moeite in de derde minuut van de tweede helft beloond door een subliem doelpunt met een inside-curve via de binnenkant van de verste paal.Dit derde doelpunt betekende voor dapper strijdend ACV de genadeslag en Fokke Remmers kon zijn aandacht gaan wijden aan zijn felicitatie-speech. Het was overigens al lang duidelijk, dat Zwart Wit ’28 geen enkele moeite zou hebben om de zaterdagdubbel te veroveren, want de vaker gesignaleerde kwaliteitsverschillen tussen de clubs uit het westen en die uit het noorden en oosten kwam zelden zo goed aan het licht dan juist deze bekerfinale. Met speels gemak sneed Zwart Wit ’28 door de linies van de Assenaren, positioneel lukte alles en zelfs de met enige angst opgestelde Martin Luhrman kwam redelijk goed uit de verf.

 

 De grootste verrassing kwam voor de wedstrijd bij het bekend worden van de opstelling van Zwart Wit ’28. Theo Blaak en Piet Borremans, in de wedstrijden tegen Sparta ’25 om het algemeen landskampioenschap op de links- en rechtsbuitenplaats opererend, waren als backs opgesteld, terwijl Jan de Winter op de rechtervleugel was geposteerd. Omdat Joop Hak nog niet helemaal fit is en met vakantie naar Spanje was getrokken stond de gebaarde Luhrman toch weer op links. Hans Helleman, die in het oorspronkelijke van der Gijp-concept naar de rechtsbackplaats was verhuisd kon niet spelen, omdat hij daags tevoren door het afbreken van een fietstrapper aan de rechterpols geblesseerd was geraakt.

Het concept slaagde dus volledig, want niet alleen ontpopten Blaak en Borremans zich als bekwame backs, maar ook aanvallend kwam Zwart Wit beduidend sterker voor de dag als in de laatste weken het geval was. Door de overheersende rol die uitblinker Ferry ter Mors en Peter van de Sande op het middenveld speelden kon Ton Viergever zich aan zijn aanvallende taak wijden en hij deed dat samen in combinatie met Frans Steur naar behoren. Een doelpunt van Ferry ter Mors in de vijfde minuut (na een hoekschop van Luhrman en goed aangegeven van Steur) versterkte het vertrouwen van de Rotterdammers en de vraag was alleen maar hoe groot de Rotterdamse zege zou gaan worden. 

 De Asser-formatie heeft Zwart Wit ’28 geen duimbreed in de weg gelegd; was hiertoe ook niet bij machte, omdat spielmacher Sumeru weliswaar dankzij injecties toch in de strijd kon worden gebracht, maar dit slechts een klein half uur wist vol te houden. Zijn stuwende kracht op het middenveld en direct achter de voorhoede kon op geen enkele manier gecompenseerd worden en de noodzakelijke lancering van Ab en Remmo Gritter bleef ook achterwege. Daarbij kwam dat het Asser-middenveld ontkracht was door het ontbreken van linksachter Pauli, waardoor Verhage van het middelveld naar de achterhoede moest verhuizen. In de voorhoede was Dijkstra nog de gevaarlijkste man, zeker zo gevaarlijk als de beide Gritters samen. Nadat Zwart Wit na een half uur spelen in de eerste helft, vlak na de vervanging van Sumeru door Kok, op 2-0 was gekomen door Luhrman na aangeven van Steur was ACV de geklopte ploeg. Desondanks kan datzelfde ACV op een geslaagd seizoen terugzien. Tweede in de nationale competitie en bekerfinalist is niet weggelegd voor ieder team, dat in de eerste klasse debuteert. Ongetwijfeld zal er een terugslag volgen nu Ab Gritter (FC Groningen) en Remmo Gritter (naar SVZW) de gelederen verlaten, maar ACV, in een competitie met zondagclubs ook kampioen van Assen, heeft goede hoop het verlies uit eigen gelederen te compenseren. Het verlies van de bekerfinale is een goede les geweest voor ACV. Het heeft de tegenstander veel gelegenheid gegeven om voetbal te spelen en Zwart Wit is er dan de ploeg wel naar om hiervan dankbaar gebruik te maken. ACV miste de felheid om het Zwart Wit bijzonder moeilijk te maken.  Overigens mag best de nederlaag met 4-0 (uiteraard moest ook Frans Steur nog een doelpunt op zijn rekening schrijven) nog geflatteerd voor ACV genoemd worden. Op volle kracht en met volledige inzet spelend had Zwart Wit er gemakkelijk 6-0 of 7-0 van kunnen maken. Nu had ACV het geluk dat een haarzuiver doelpunt van Luhrman, na een schitterend opgezette aanval, werd afgekeurd wegens buitenspel, hoewel dat bij een voorzet vanaf de doellijn volstrekt onmogelijk is.

 

Nunspeet dat vorig jaar in de eerste klasse plaats moest maken voor ACV, maar nu weer in het voetbalwalhalla is teruggekeerd, toonde zich op haar fraaie complex een goed gastheer en zonder enige wanklank werd de finale afgewerkt. De laatste daad van Ger Reitsma (geen problemen in deze wedstrijd) voor zijn vertrek naar Feyenoord was het in ontvangst nemen van de KNVB-beker voor zaterdagteams uit handen van voorzitter Fokke Remmers. Daarna kon de champagne in de kleedkamer rijkelijk vloeien en uiteraard was de beker, waarin voor de tweede keer Zwart Wit ’28 mag worden gegraveerd, snel leeg.


 

Krantenartikel Gerrit Reitsma

FEYENOORS NIEUWE KEEPER
Vier jaar geleden keerde een negendenjarige, mentaal volledig geknakte knaap Feyenoord de rug toe. Voor altijd, zo leek het Ger Reitsma immers was diep teleurgesteld in alles wat met betaald voetbal te maken had. Een jaar lang had de talentvoll Reitsma alleen maar op de reservebank mogen zitten; hij mocht alleen maar toekijken hoe Eddie Pieters Graafland werd betiteld. In dat jaar werd Reitsma min of meer aan zijn lot overgelaten. Opgelucht keerde hij tenslotte terug naar zijn oude vereniging, Zwart Wit 28; de nachtmerrie was voorbij.

 

Bij Zwart Wit groeide Ger Reitsma uit tot de beste amateurdoelman van Nederland. Betaalde clubs begonnen opnieuw te lonken. Maar voorlopig houdt Reitsma de boot af. In de eerste plaats waren zijn eisen niet mis en in de tweede plaats was hij niet vergeten wat er in zijn Feyenoord-jaar allemaal was gebeurd. Maar in de afgelopen transferperiode was het dan zover: de inmiddels drieentwintigjarige Reitsma keerde terug in het betaalde voetbal. Zijn keus viel merkwaardig genoeg opnieuw op... Feyenoord. Legt Reitsma uit: "Goed, indertijd had ik inderdaad: dit nooit meer. Maar ik ben inmiddels vier jaar ouder geworden, ik ben rustiger, zelfbewuster geworden."


 

 

 


1972-1973 - KNVB Beker
In het seizoen 1972-1973 moest de club dan die reeds lang verwachte stap terugdoen en eindigde op de 4e plaats. In de strijd om de beker echter deed de club weer goed mee en kwamen wederom in de finale tegen ....... ja, U raadt het al, IJsselmeervogels. Wederom was het veld van Nunspeet het strijdtoneel. Zou daar voor ons geluk liggen?

09-06-73: IJsselmeervogels - Zwart-Wit'28 1-2 Ph. van Waardhuizen.

Daar lag het einde van deze periode van meer dan vette jaren. Oefenmeester van de Gijp, onder wiens uitermate deskundige leiding zich al deze successen hadden voltrokken vertrok. De bij ons bekende oefenmeester P. Boekee keerde terug.

 1973-1974
Vanaf 1973-1974 daalde de prestatiecurve. Met ingang van het seizoen 1974-1975 trad oud-speler en met het A-diploma bevoegde Jan Nieuwstraten als oefenmeester in dienst. Aan de ongeschreven wet van terugslag na prestatie kon niet worden voorkomen. De bekende verschijnselen als spelersverloop, geen aanvullingen op hetzelfde niveau, geen doorstromende jeugd zijn zeer zeker aanwijsbare factoren.

1976-1977
In het seizoen 1976-1977 werd het eersteklasserschap eerst in de voorlaatste wedstrijd veilig gesteld.

21-5-77: Zwart-Wit'28-Excelsior M - 2-1 door L.Rademaker en R. Smaal.

1978-1980
Tot en met 1980 speelde het eerste Eerste Klasse KNVB.

1980-1981
Sinds lange tijd gespeeld te hebben in de Eerste Klasse degradeerde de ploeg naar de Tweede Klasse KNVB.