Zoeken

Zoeken

27e Aflevering - 1 Nationaal amateurelftal

Eén nationaal amateurelftal?
In het clubblad van augustus 1969 schrijft Henny Troost onder de titel Zaterdagvoetbal, let op uw zaak een waarschuwing tegen ontwikkelingen in het Bondsbestuur. Voor de meeste Zwart-Witters zijn zulk soort zaken een 'ver van mijn bed show' maar Henny is er altijd van doordrongen geweest dat bij elke bui die in Zeist ontstaat we het ook binnen onze club niet droog zullen houden.

Wat was er aan de hand? Nu het zaterdagvoetbal volwassen was geworden lag het voor de hand dat er meer zou worden samengewerkt met de zondagamateurs. De vraag was alleen hoever die samenwerking moest gaan. Als het aan het Bondsbestuur lag zouden zaterdag- en zondagamateurs volledig worden samengevoegd. Terecht zag Henny dat zoiets geen samenvoegen zou zijn, maar gewoon een opslokken. Een voorstel om in een nieuw afdelingsbestuur de zetels gelijk te verdelen was door de veel grotere zondagafdeling al verworpen. Bij een samenvoeging zouden ze op grond van hun aantal in elke stemming het zaterdagvoetbal kunnen overstemmen. Wat zou er nog overblijven van de speciale positie van de principiële clubs die gegarandeerd was bij de fusie in 1946?


Henny zag echt geen spoken. Hij was wel een voorstander van samenwerking op onderdelen, zoals de samenvoeging van het nationale zaterdagelftal met dat van de zondag in één nationaal amateurelftal. Uiteraard mits de positie van de zaterdagvoetballers gerespecteerd werd.  Maar zelfs in deze kleinschalige samenwerking liep het mis. Zelfs radicaal mis.

 

In het voorjaar van 1970 speelde het gezamenlijke amateurelftal mee in een toernooi om de Europacup voor landenteams in Italië. Er waren vier zaterdagspelers in de selectie opgenomen. De finale was gepland op een zondag. Dus eiste Fokke Remmers van het zaterdagbestuur dat het elftal niet zou afreizen. Maar na een verhitte vergadering besloot het Bondsbestuur dat het elftal toch zou gaan. Het elftal bereikte daar inderdaad de finale en toen stond men voor een probleem. Het zaterdagbestuur wilde de vier betrokken spelers verbieden om mee te doen. Dat verbod lokte een kleine revolutie uit. Moet een volwassen persoon zich het spelen op zondag door een bestuur laten verbieden of mag hij daar zelf over beslissen was de vraag waar alles om draaide. Voor drie van de vier betrokken spelers  was het een duidelijke zaak. We spelen zondag mee. Alleen Aalt Kok van IJsselmeervogels hield voet bij stuk en weigerde op zondag te spelen. Dus werd hij voor deze ene wedstrijd vervangen.

Als Nederland nou gewonnen had, of voor mijn part verloren, was de hele affaire misschien beperkt gebleven. Maar het werd een gelijk spel en de wedstrijd zou de volgende dag worden overgespeeld. Je zou zeggen dat ze dan met Aalt weer in hun midden sterker voor de dag konden komen. Maar het pakte anders uit. Trainer Arie de Vroed handhaafde dezelfde opstelling en nu kon Aalt Kok ook op maandag toekijken. Voor De Vroed telde zwaar dat Aalt de wedstrijd van zondag niet eens had gezien en dus de zwakke en sterke punten van de tegenstander niet kende. Later gaf hij toe dat hij bovendien liever spelers had die altijd meedoen en waar je altijd op kan rekenen. Voor de principiële zaterdagvoetballer was het duidelijk dat van gelijke kansen in de toekomst geen sprake zou zijn.

Aalt Kok was diep gekrenkt. 'Ik ben het slachtoffer geworden van mijn principes' voegde hij zijn coach verbitterd toe. Het was een verbittering die volledig gedeeld werd door zijn achterban in Spakenburg. Men schaarde zich volledig achter zijn woorden en verwenste de drie 'verraders' en met name hun woordvoerder Henk Kiel.

Het trof slecht in dat voorjaar van 1970. Het was immers het jaar waarin beslist werd over plaatsing in de komende eerste klasse en alle clubs wilden bij de eerste vier eindigen. En Spakenburg uit het dorp van Aalt Kok en Go Ahead Kampen van Henk Kiel eindigden uitgerekend samen op de vierde plaats. Toegegeven, Aalt Kok speelde niet in de blauwe club, maar in het rode IJsselmeervogels. Normaal gesproken aartsvijanden. In het conflict rondom Aalt Kok stond het hele dorp echter eensgezind achter wat gevoeld werd als een schandelijke achterstelling van een dorpsgenoot.

Die vierde plaats betekende een beslissingswedstrijd. Op 13 juni zou die in Ermelo gespeeld worden. Op het spektakel kwamen 3000 toeschouwers af waaronder veel Spakenburgers die niet vergeten waren wat Aalt Kok was overkomen. Iedereen voelde de dreigende onweerswolk boven het veld. Het was wachten op een aanleiding. Die kwam er toen een speler van Go Ahead na een overtreding op hem voor eigen rechter speelde en zijn belager een stomp in het gezicht gaf. Het was de lont in het kruitvat. Een hele horde Spakenburgers stormde het veld op en er ontstond een massale knokpartij. Hoewel hij met het hele incident niets te maken had, werd in die chaos Henk Kiel het slachtoffer. Hij werd zo geschopt en geslagen dat hij vrijwel buiten kennis raakte en zoveel pijn had aan hoofd en benen dat een arts hem nog op het veld een pijnstillende injectie gaf. Toen hij per brancard naar het ziekenhuis werd vervoerd zong een aantal Spakenburgers :'Dit is zijn Waterloo, dit is zijn einde.'

De krant van de volgende maandag sprak over een drama in Ermelo en schreef: 'Redeloze en beschonken Spakenburg-supporters hebben weer eens voor een nieuwe zwarte bladzijde gezorgd in de geschiedenis van het zaterdagvoetbal'. Journalist Meindert Leerling had daar volkomen gelijk in. En je vraagt je af hoe dit mogelijk is als de inzet van het geheel een discussie is over principes. Niet op zondag spelen maar wel op zaterdag iemand volledig de vernieling in trappen. Daarmee geef je de mensen die het niet met je eens zijn alle argumenten in handen van je ongelijk. Het was niet alleen een zwarte dag voor Spakenburg, het was een inktzwarte dag voor het zaterdagvoetbal.

De wedstrijd werd uiteraard gestaakt. Die moest opnieuw worden gespeeld. Maar Go Ahead weigerde voor die eer en schonk daarmee de plek in de eerste klasse aan Spakenburg. Het zou nog drie jaren duren voor de Kampenaren alsnog in de hoogste klasse kwamen.

Foto Zwart-Wit'28 eerste elftal na promotie naar de Eerste Klasse in 1969-1970

Tijdschriften

Stats

Artikelen bekeken hits
727298

Zoeken

Wie is online

We hebben 11 gasten en geen leden online

Wijzig de Taal